محمد باقر بن عماد الدين شيرازي
180
ضياء العيون ( فارسي )
كه دشوار به شود چون بسوزانند و بشويند و طلا نمايند نافع بود و خون از جراحات بازدارد فقر اليهود آبيست سياه رنك كه از بعضى جبال ترشح كند و خشك شود و بهياى مشابه مومياهى بود الا آنكه وى در آب حل شود و موميايى در روغن و كرم و خشك است در سوم خنازير را نضج دهد و قوبا را نافع بود و در جراحات منع تورم بكند و در مرهمها كوشت بروياند قيطوريون كرم و خشك است تا سوم جراحات تازه را خسك كند و قروح كهنه را باصلاح آورد و در مرهمها بواصير را مندمل سازد و قروحى كه عمق داشته باشد و جراحات خبيث را نافع بود و جون ناصور را ارقنطوريون پر كنند باصلاح اورد حرف الكاف كندر آنچه سفيد و حب است بهتر بود و خالص وى را از مغشوش بدان فرق كنند كه كندر در اتش افروخته شود و غير ان به چنين باشد كرم است در دوم خشك است در اول مجفف بود بىلذع جراحات